ဆိုပါစို႔... ေရွာက္သီးတစ္လံုး။
ေရွာက္သီးသည္ အလြန္စူးရွ၍ ခ်ဥ္ေသာအာနိသင္ရွိသည္။ ဓာတုေဗဒ အဆိုအရ ဆစ္ထရစ္အက္ဆစ္ ျဖစ္ေပသည္။ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ား (အထူးသျဖင့္ မိန္းကေလးမ်ား) အခ်ဥ္ႀကိဳက္တတ္ပံုကို ေဖာ္ျပရလွ်င္..့ ထိုေရွာက္သီးကို အခြံႏႊာ အမႊာေလးမ်ားကို ေသးေသးစိတ္၍တမိ်ဳး၊ အရည္ညႇစ္၍တဖုံျပဳ၍ ၾကက္သြန္နီပါးပါးလွီး.. ၿပီးလ်င္ ပုဇြန္ေျခာက္မႈန္႔၊ ပဲမႈန္႔၊ အခ်ိဳမႈန္႔၊ ငံျပာရည္၊ ငရုတ္သီးမႈန္႔ တို႔ႏွင့္ ဆီခ်က္ေလးပါဆမ္း ၿပီး အားပါးတရ ေရာသမႏွယ္ ၍ ခ်ဥ္၊ ငံ၊ စပ္ သုပ္စားတတ္ၾကသည္။ ဟား... အခုေတာင္ ျမင္ေယာင္ၿပီး သြားရည္က်လာၿပီ။

ယခု စာ႐ႈေနသူ အေဆြ.. သင္ေရာ အထက္ေဖာ္ျပပါ ေရွာက္သီးသုပ္ကို ျမင္ေယာင္၍ သြားရည္က်မိပါသလား။ သို႔မျဖစ္ပါက က်ေနာ္၏တင္ျပပံု ေလွ်ာ္မႉမွ်သာျဖစ္၍ အေဆြ႔အေနႏွင့္ အဆိုပါ ေရွာက္သီး၊ ေရွာက္သီးသုပ္ကို မစားမီ ျမင္ရုံမွ် (သို႔) ေတြးေတာ၊ ေျပာဆိုမိရံုမွ် ႏွင့္ပင္ သြားရည္က်ဖူးေပလိမ့္မည္ ဟု က်ေနာ္ယံုၾကည္မိပါသည္။ ဟုတ္ပါၿပီ.. ဒါေလာက္ဆုိိ ုက်ေနာ္တို႔ ေရွ႕ဆက္ေဆြးေႏြးလို႔ရၿပီေပါ့။

လူတို႔သည္ အာခံတြင္းအတြင္း၌ အစားအစာမ်ား ဝါးေနစဥ္ႏွင့္ ထိုအစာမ်ားအား အစာအိမ္သို႔ပို႔ေဆာင္ရာတြင္ အူလမ္းေၾကာင္းတေလ်ာက္ ေခ်ာေမြ႕လြယ္ကူမႉရွိေစရန္ ဦးေႏွာက္မွတဆင့္ွ ခံတြင္းအတြင္းရွိ တံေတြးဂလင္းမ်ားအား အရည္မ်ားညႇစ္ထုတ္ေစသည္။ ထို႔အျပင္

အစာအိမ္အတြင္းမွ အစာေျခရည္ (အက္ဆစ္) မ်ားထြက္ေနခ်ိန္၊ တနည္းအားျဖင့္ ဆာေလာင္ေနခ်ို္န္တြင္ အစာမ်ား ခံတြင္းအတြင္းသို႔ မေရာက္ရွိ၊ မဝါးမ်ိဳ ေသးသည့္တိုင္ အျမင္အာရုံေစ့ေဆာ္မႉမွတဆင့္ ဦးေႏွာက္သည္ တံေတြးဂလင္းမ်ားအား အလုပ္လုပ္ေစတတ္ပါသည္။
ဥပမာ... "ဟာ...ၾကည့္စမ္း..စားခ်င္စရာ..သြားရည္ေတာင္က်လာၿပီ..ဂလု" ဟု ေျပာဖူး၊ ၾကားဖူးေပလိမ့္မည္။
သို႔ေသာ္ စားေနစဥ္ (သို႔) ဆာေလာင္ေနစဥ္ မဟုတ္သည့္တိုင္ အခ်ဥ္ဓါတ္ပါေသာ အစားအစာမ်ား (ေရွာက္သီး၊ သံပရာသီး၊ ဆီးထုပ္..စသည္တို႔..) အား ျမင္ရုံ၊ ေတြးၾကည့္ရံု မွ်ႏွင့္ပင္လ်င္ ခံတြင္းအတြင္းတြင္လြန္စြာ စြတ္ဆိုလာေသာေၾကာင့္ တံေတြး မိ်ဳခ်ရတတ္ၿပီး အခ်ိုဳ႕ဆိုလ်င္ သြားမ်ားကိ်န္းတက္လာသည္အထိ ခံစားရတတ္ပါသည္။

လူအခိ်ဳ႕(လူတိုင္းမဟုတ္) ၏စရိုက္တမိ်ဳးမွာ ရြံစရာမ်ား၊ လြန္စြာမႏွစ္ၿမိဳ႕ဖြယ္ေကာင္းေသာ အရာမ်ား ႀကံဳေတြ႔ေသာ္ (သို႔) စဥ္းစားေတြးေတာမိေသာ္ တံေတြးေထြးတတ္ၾကသည္။ ဥပမာ.."ေတာက္.. ရြံဖို႔ေကာင္းသကြာ... ထြီ.." စသည္ျဖင့္။
က်ေနာ္ဆိုလိုသည္မွာ ထိုပုဂိၢဳလ္တို႔သည္ အဆိုပါအခင္းျဖစ္ပြားခိ်န္တြင္ ခံတြင္းအတြင္းမွ ဂလင္းမ်ား သည္အရည္မ်ား ျဖစ္ညႇစ္ထုတ္လိုက္္ေသာေၾကာင့္ေပလား။ ဆိုလ်င္..အကယ္လို႔ ပတ္ဝန္းက်င္သည္ တံေတြးေထြးရန္ အဆင္မေျပပါက မိ်ဳခ်ရမည္ေလာ။
ဤသို႔ဆိုလ်င္.. "ဟ.. ၾကည့္စမ္း.. အီးပံုႀကီး အႀကီးႀကီးပဲ... သြားရည္ေတာင္က်လာၿပီ... ဂလု.." ဟု ဆိုဖြယ္ရွိေပခ်ိမ့္မည္။
ဟီး... အဲလိုဆို အေတာ္ေလးကို ကသိကေအာက္ ႏိုင္ေသာ ကိစၥျဖစ္ေပလိမ့္မည္။

အေဆြ... သင္ကေရာ.. ရြံစရာအခင္းမ်ား ႀကံဳေတြ႕ျဖစ္ေပၚေသာ္ သင့္ခံတြင္းမွ တံေတြးဂလင္းမ်ား အလုပ္လုပ္တတ္ပါသလား...။