ေကာင္မေလးေရ........
တစ္ႀကိမ္တစ္ခါမွ် မင္းကုိ ေသခ်ာ မေတြ႕ဖူးပါဘူး.............။
မင္းအသံေလးကုိေတာ့ ၾကားဖူးပါတယ္.....။
ဒါေပမဲ့ အၿမဲတမ္းရင္ထဲမွာ အမွတ္ရေနမိတယ္.....။
မင္းနဲ႔ သိခြင့္ရလုိက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ
မင္းကို သံေယာစဥ္တြယ္မိတယ္............။

ေကာင္မေလးေရ..............
မင္းကုိ ရင္ထဲကေန ခ်စ္မိေနၿပီကြယ္.......
ဒါကိုမင္းယံုႏိုင္ေအာင္ ဘယ္လုိလုပ္ျပရမလဲ...........။
ခ်စ္သူ၊ ရည္းစားကုိလည္း မလိုခ်င္ပါဘူး.........။
ငါဟာ လက္တဲြေဖာ္ဆုိတဲ့ အၾကင္သူကို ရွာေဖြေနသူပါ.....။
အခုေတာ့ မင္းေလးဟာ ငါရဲ့ အၾကင္သူေလး ျဖစ္ေနပါၿပီး.......။
ငါ့ရဲ့ အၾကင္သူျဖစ္ႏွင့္ ငါ့ဆီကုိ ခုိလႈံလာပါလားကြယ္..........။

(ဝိညာဥ္ေစတမာန္)

ဆက္ဖတ္ပါရန္...

အၿမန္ၿပန္ပိတ္

ေကာင္မေလးေရ………..။
ခ်စ္တက္တဲ့ သူေတြ အတြက္
ခ်စ္သူမ်ားေန႔ဟာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းေပမဲ့…….
ခ်စ္တက္ၿပီး
ခ်စ္ရတဲ့သူကို မပိုင္ဆုိင္ႏိုင္ပဲ
ေမွ်ာ္လင့္ေနရတဲ့ သူအတြက္ေတာ့
လြမ္းစရာ ေကာင္းလွပါတယ္……။
ေအာ္……… ေလာကႀကီးရယ္….
ဘာလို႔မ်ား ခ်စ္ရတဲ့သူနဲ႔မွ႔
မနီးႏိုင္ေအာင္ ဖန္တီးထားရတာလဲ……။
သနားတက္တယ္ဆုိရင္…….
ျပန္လည္ေပါင္းစည္းႏိုင္ေအာင္
လုပ္ေဆာင္ေပးလုိက္ပါလား…………။

(ဝိညာဥ္ေစတမာန္)

ဆက္ဖတ္ပါရန္...

အၿမန္ၿပန္ပိတ္

အခ်စ္ကုိ လူေတြရဲ့
ကိုးကြယ္ရာလို႔ အမ်ားကေျပာၾကတယ္…..။
ခ်စ္သူ… ငါကေတာ့
မင္းေလးကို အခ်စ္ေၾကာင့္ ကုိးကြယ္မိတာပါ…..။
ခ်စ္သူ ငါဟာ မင္းကို ခ်စ္ဖို႔
လူျဖစ္ခဲ့ၿပီး……။

(ဝိညာဥ္ေစတမာန္)

ဆက္ဖတ္ပါရန္...

အၿမန္ၿပန္ပိတ္

ဆယ္တန္းစာေမးပဲြ(ယခု တကၠသိုလ္ဝင္ခြင့္ စာေမးပဲြ) ေအာင္စာရင္းထြက္ၿပီးကာစ အခ်ိန္ကေလးေပါ့ဗ်ာ….။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းခင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ၃ ေယာက္ဟာ ဘာလုပ္ရမလဲ မသိ ဘာသင္တန္းတက္ရင္ေကာင္းမွန္းမသိနဲ႔၊ နာမည္ႀကီးတဲ့ သင္တန္း၊ လူႀကိဳက္မ်ားပါတယ္ဆိုတဲ့ သင္တန္းေတြကို ပိုက္ဆံေပး၊ ၿပီးလွ်င္ သြားမတက္…..( တကယ္ သြားမတက္တာေတာ့မဟုတ္ အိမ္ကေန သင္တန္းသြားမည္ဟု အေၾကာင္းျပ ၿပီးလွ်င္ သင္တန္းမေရာက္)။ ထုိသို႔ေသာ္ အေျခအေနမ်ားႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အားလုံး အခ်ိန္ကုန္မွန္း မသိကုန္လာခဲ့တာ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ကုန္ခါနီး သို႔ ေရာက္လာခ့ဲသည္။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သင္တန္းတစ္ခုကိုေတာ့ ပံုမွန္နီးပါးတက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ သင္တန္းေတြထဲက ေရႊတိဂံုဘုရားလမ္းမွာရွိေသာ Asia Language and Business Academy (ALBA) ကိုေတာ၊့ အားလံုးတက္ ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ သင္တန္းကာလ ၃ လေလာက္ၾကာလာေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ဆက္မတက္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ တစ္ေယာက္ၿပီး တစ္ေယာက္ သင္တန္းက ထြက္ကုန္ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကသာ ကၽြန္ေတာ့္အေဖရဲ့ တိုက္တြန္းခ်က္နဲ အဲဒီသင္တန္းကို မတက္ခ်င္တက္ခ်င္နဲ႔ ဆက္တက္ခ့ဲရတယ္။
ဒါေပမဲ့လည္း ကၽြန္ေတာ္ ကံေကာင္းတာပဲလား၊ ဒါမွာ႔မဟုတ္ ကၽြန္ေတာ့္အေဖကိုပဲ ေက်းဇူးတင္ရမလား မသိခဲ့ဘူး။ အဲဒီသင္တန္းကုိ ဆက္တက္ခဲ့ရင္း ကၽြန္ေတာ္တက္ေနတဲ့ သင္တန္းကုိ မိန္းကေလး ၂ ေယာက္ အသစ္ေရာက္လာတယ္။ အခုေတာ့ အဲဒီမိန္းကေလးႏွစ္ေယာက္ အေၾကာင္းကို ေဖၚျပရေတာ့မယ္၊ ဘာလိုလဲဆိုေတာ့ အဲဒီႏွစ္ေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္ေသာသူက ကၽြန္ေတာ္ရဲ့ ခ်စ္ရေသာ ခ်စ္သူ (ကၽြန္ေတာ့္ရ့ဲ နတ္သမီးေလး) ျဖစ္လာမွာမို႔ပါ။ တစ္ေယာက္က မိန္းကေလးပီပီသသ (အရင္ေခတ္တုန္းကလို ထမီႏွင့္ ရင္ဖံုးအကၤ်ီဝတ္ထားတာမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္) ေခာတ္ႏွင့္အညီ ဝတ္ထားၿပီး၊ က်န္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ေခတ္ေယာက်္ားေလးမ်ားလို ေဘာင္းဘီတိုႏွင့္ တီရွပ္အကၤ်ီ ဝတ္ထားတဲ့ ေကာင္မေလးေပါ့။ ဟီးဟီး….. အဲဒီတုန္းကေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကုိ ၾကည္႕လို႔ကို မရတာ။ ဒါကလည္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္…… ကိုယ္ကအတန္းထဲမွာ စီနီယာေလ… ဒီေတာ့ အာလံုးကို ၾကည္႕မရတာ။ ေနာက္တစ္ပတ္ သင္တန္းခ်ိန္ၾကေတာ့ သင္တန္းသားတစ္ေယာက္ အသစ္ထပ္ေရာက္လာတယ္။ ဒါကေတာ့ အဆင္ေျပတယ္…. ကၽြန္ေတာ္က သင္တန္းမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြမရွိေတာ့ဘူးေလ၊ ေသာင္းက်န္းဖို႔ သူငယ္ခ်င္းရတာေပါ့ မဟုတ္လား။


ကၽြန္ေတာ္လဲ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းအသစ္နဲ႕ပဲ ေပါင္းၿပီး သင္တန္းမွာ ေသာင္းက်န္းတာေပါ့…. ဟဲဟဲ …..။ ေအာ္ ေမ့ေနလိုက္တာ သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ မိတ္ဆက္ေပးမလို႔။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ သင္တန္းမွာ ေသာင္းက်န္းေဖၚ ေသာင္းက်န္းဖက္ သူငယ္ခ်င္းနာမည္ကေတာ့ “မိ်ဳးမင္းဟန္”၊ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူ႕ကို “ဘီလူး”လို႕ပဲေခၚတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္က တစ္ပတ္မွာ စေန၊ တနဂၤေႏြ ႏွစ္ရက္တည္းရွိတဲ့ သင္တန္းကုိ စေန၊ တနဂၤေႏြ ႏွစ္ရက္ပဲ သင္တန္းမသြားတာ၊ ……. အၿမဲတမ္းလိုလို သင္တန္းကလစ္ျဖစ္တယ္။ တစ္ေန႕ ႏွစ္ေယာက္တည္း သင္တန္းလစ္ရတာ ပ်င္းတာနဲ အျခားလူေတြ(သင္တန္းသူ/သင္တန္းသားေတြ) ကိုပါ ဆြယ္လိုက္မယ္ဆိုၿပီး တိုင္ပင္မိတာနဲ႔ အားလံုးကို လိုက္ေျပာတာ ပါးစပ္တာေညာင္းသြားတယ္၊ ဘယ္သူကမွ ေျပာလို႕လည္းမရဘူး။ ဒါနဲပဲ သင္တန္းေအာက္ကို ျပတင္းေပါက္ကေန ငံု႔ၾကည္မိေတာ့… ကၽြန္ေတာ္ ေစာေစာပိုင္းက ရွင္းျပခဲ့တဲ့ ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္…… ဘာလုပ္ေနၾကပါလိမ့္……။ သူတို႔ဖာသာ မတ္တပ္ရပ္ေနတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ ဘာဆိုင္တာမွတ္လို႔ေနာ္။
ဘီလူးက စၿပီးေျပာတယ္…. “ေဟ့ေကာင္…. ဟိုႏွစ္ေယာက္ကုိ စကားသြားေျပာရေအာင္”……
ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘာလို႔လဲမသိဘူး…. သူေျပာတာကို သေဘာတူလိုက္တယ္….။ ဒါနဲပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သင္တန္းေအာက္ထပ္ကုိ အျမန္ဆင္းဖို႔ဆိုၿပီး ဓါတ္ေလွခါး ခလုပ္ကိုႏွိပ္လိုက္တယ္။ အျမန္ဆင္းခ်င္လို႔လား မသိဘူး၊ ဓါတ္ေလွခါးက ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ကို ေရာက္မလာဘူး။ ထားလိုက္ပါေတာ့….. ဓါတ္ေလွခါးကိစၥကို…. ခုေတာ့ ေအာက္ထပ္ကုိေရာက္သြားၿပီေလ။ သူတို႕က စၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကို ဘယ္စကားလာေျပာမလဲ…… ကၽြန္ေတာ္တို႕ကပဲ အလိုက္သိသိနဲ စကားစရတာေပါ့။ အစကေတာ့ ဘာေျပာရင္ေကာင္းမွန္းကို မသိတာ။ ဒါေပမဲ့ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က သူ႕ဖာတာသူ ထားထားတဲ့ ပန္းအိုးကုိ မေတြ႕ဘဲ ဝင္တိုက္ၿပီး သူႏွစ္ေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္ကို ဝင္တိုက္မိတာပဲ။ ဟဲဟဲ…. ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ဘယ္ရမလဲ “ေခ်ာ္လဲတုန္း ေရာထိုင္ေပါ့”ဆိုၿပီး သူတို႕ကိုေတာင္းပန္ရင္းနဲ႔ မိတ္ဆက္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ပရေစေပါ့…..။ ၿပီးေတာ့ ဘာလုပ္ေနတာလဲလို႕ေမးလိုက္ေတာ့…. သူကေလးက ျပန္ေျဖတယ္ “မတ္တပ္ရပ္ေနတာ”တဲ့ မခန္႔လိုက္တာေနာ္……။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဇြဲမေလွ်ာ့ဘူး ေျပာလိုက္တယ္ “သင္တန္းလစ္မလို႕လိုက္မလားလို႕” ေမးလိုက္တာ။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ကလည္း သိပ္မေခၚရဘူး ျပန္ေျပာတယ္...
“လိုက္မယ္”.........။
ဒါဆိုသြားမယ္ဆိုၿပီး သင္တန္းအေပၚမတက္ေတာ့ဘဲ။ တစ္ခါတည္းကို သင္တန္းလစ္ေတာ့တာပဲ။ သင္တန္းလစ္ၿပီး ဘယ္ေနရာေတြသြားတယ္ မွတ္လိုလဲ သင္တန္းနဲ႔ ေဝးေလေကာင္းေလဆိုၿပီးေတာ့ သင္တန္းနားက “လျပည္႕ဝန္းပလာဇာ”ကုိ သြားေတာ့တာပဲ။ တစ္ပတ္၊ႏွစ္ရက္ပဲရွိတဲ့ သင္တန္းကုိ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေလးေယာက္က စေန၊ တနဂၤေႏြ သင္တန္းရက္ေတြဆိုရင္ အဲဒီ “လျပည္႕ဝန္းပလာဇာ” ေဘးက “Goodie Café and Snacks”မွာ အၿမဲသြားထိုင္ျဖစ္ၾကတယ္။ ဆိုင္ေရာက္ေတာ့ ဘီလူးက စၿပီးေတာ့ သူတို႔နာမည္ကို ေသခ်ာေမးေတာ့တာပဲ။ အဲဒီ အခ်ိန္က်မွဘဲ သူတို႕နာမည္ကုိ ေသခ်ာသိေတာ့တယ္။ မိန္းကေလးပီသပါတယ္ဆိုတဲ့ ေကာင္မေလးနာမည္က “ဝတ္မႈန္”တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူကုိနာမည္ေပးလိုက္တယ္ “ဝက္သိုး”လို႕၊ ေနာက္တစ္ေယာက္ရဲ့ နာမည္က “ဟန္နီဦး”တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကေတာ့ သူကုိ “ငယ္”လို႕ပဲေခၚၾကတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ “ငယ္” ဆိုတဲ့ သူကေလးကို ကၽြန္ေတာ္စိတ္ဝင္စားမႈ စခဲ့မိတာပါ။ အဲဒီ Café မွာ ထိုင္ၿပီး အရင္ သင္တန္းအခ်ိန္တုန္းက တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ အတန္းထဲမွာ ရန္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းေတြကို ျပန္ေျပာရင္း ရန္ျဖစ္ေနလိုက္တာ ေပ်ာ္ဖို႕ေတာ့ အေတာ္ေကာင္းတယ္။ အခ်ိန္ကလဲ ကုန္ျမန္လိုက္တာ သင္တန္းခ်ိန္က ၿပီးေတာ့မွာမလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႕အားလံုး သင္တန္းကုိျပန္ခ့ဲရတယ္။ (အဲဒီေန႕က ကၽြန္ေတာ္အမွန္အတိုင္းဝန္ခံပါတယ္ “တစ္ကယ္ေပ်ာ္ရႊင္ခ့ဲပါတယ္”။)

အျပည့္အစံု ဆက္ဖက္ရန္

အသစ္ထပ္မံ ေရးသားထားေသာ (ဇာတ္သိမ္းပိုင္း)

ဆက္ဖတ္ပါရန္...

အၿမန္ၿပန္ပိတ္

ပင္လယ္လိႈင္း အထီးက်န္စြာေအာ္သံ
ငွက္ကေလးမ်ား အထီးက်န္စြာ အိပ္တန္းတက္သံ
ပင္လယ္ကမ္းေျခတစ္ခုရဲ့ အထီးက်န္ည
ဒီအထီးက်န္ဆန္မႈေတြၾကား……
ငါတစ္ေယာက္တည္း မင္းကို
လြမ္းလိုု႔ အထီးက်န္စြာ
အရာအားလံုးကုိ အေဖၚျပဳေနခ်ိန္မွာေတာ့……
ခ်စ္သူ……
မင္းကေတာ့ တစ္ပါးသူရင္ခြင္မွာ
ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေမွးစက္ေနတာ…………။

(ဝိညာဥ္ေစတမာန္)

ဆက္ဖတ္ပါရန္...

အၿမန္ၿပန္ပိတ္

မထင္မွတ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ
ကံၾကမၼာရဲ႕ လွည္႕စားမႈေၾကာင့္ ေတြ႕ဆံုခဲ့ၿပီး
မင္းအေပၚမွာ မူးယစ္စြာနဲ႔ ငါ ခ်စ္ခဲ့မိတယ္…..။
မင္းေျပာခဲ့တဲ့…. စကား*ေၾကာင့္
ငါဘဝ တစ္ခုလံုးကုိ ပံုေအာေပးေတာ့မွ
မင္းက ငါ့ကုိ ေကာင္းမြန္စြာ လွည္႕စားခဲ့တယ္
ကိုယ္ရဲ႕နတ္သမီးရယ္……။
တစ္ျခားသူ ရင္ခြင္ထဲမွာ
မင္း ေပ်ာ္ေနႏိုင္ေပမဲ့……
ငါကေတာ့
မင္းကုိ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ထိ……..
ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနဆဲပါ…..။
ကိုယ္႔ရဲ႕ အခ်စ္နတ္သမီးေလးရယ္
မင္းသိႏိုင္ပါေစ……။


စကား* - “တစ္သက္မွာ တစ္ေယာက္ကိုခ်စ္ၿပီး သူကိုပဲ လက္ထပ္ခ်င္ပါတယ္”

ဆက္ဖတ္ပါရန္...

အၿမန္ၿပန္ပိတ္

ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ရဲ့ ခ်စ္ျခင္းဆိုတာ ေနရာေဒသေတြမွာ ငါးမွ်ားတံတစ္ခုႏွင့္ ငါးမွ်ားတတ္တဲ့လူတစ္ေယာက္လို ပါပဲ။ တံငါသည္ေလးဟာ ငါးတစ္ေကာင္ကို မိဖို႔(အထူးသျဖင့္ မွ်ားဖို႔)အတြက္ ငါးမွ်ားခ်ိတ္ႏွင့္ ငါးစာ၊ အခ်ိန္နဲ႔ သည္းခံျခင္းဆိုတာေတြကို ရင္းလိုက္တာပါ။ ဒါေပမဲ့ သူရင္းလိုက္တာဟာ သူကိုယ္တိုင္ ေကာင္းစားဖို႔ အထူးသျဖင့္ေတာ့ သူကိုယ္တိုင္ ခံစားခ်င္လို႔ကို ရင္းယူလိုက္တာပါ။ တံငါသည္ေလးဟာ သူလိုျခင္တဲ့ငါးရဖို႔ အတြက္ကို ေရကန္၊ အင္း၊ အိုင္(ေနရာေဒသ) ကိုေရြး ခ်ယ္ၿပီး သူလိုခ်င္တဲ့ငါးမ်ိဳးရဖို႔အတြက္ အေရာင္၊ အရြယ္အစား အစရွိေသာအခ်က္အလက္မ်ား(ဂုဏ္ပကာသန၊ အရည္အခ်င္း စေသာ)ႏွင့္ ယွဥ္ၿပီး ငါးတစ္ေကာင္ရဖို႔ ႀကိဳးစားမွ်ားၾကတာမ်ားပါတယ္။

ငါးမွ်ားခ်ိတ္ႏွင့္ ငါးစာကို အခ်ိန္ကုန္ခံ ေစာင့္ဆိုင္း၊ မလိုခ်င္တဲ့ငါးမိ်ဳးက်ေတာ့ အဆံုးခံၿပီးျပန္လႊတ္ေပးလိုက္ၿပီး၊ လိုခ်င္တဲ့ငါးမ်ိဳးေလးကို ေစာင့္ေနၾကတာပါပဲ။ လိုခ်င္တဲ့ငါးမိ်ဳးေလးမ်ား ေတြ႕ျပန္ေတာ့လည္း၊ ငါ့ငါးမွ်ားခ်ိတ္မွာ ခ်ိတ္ထားတဲ့ ငါးစာမွာ လာမွ ဟတ္ပမွာလားဆိုၿပီး စိတ္ပူမိေသးတယ္။ (လက္ေတြ႕ဘ၀မွာၾကေတာ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ျပန္ခ်စ္ဖို႔ ပိုးေၾကးပန္းေၾကးေတြေပး၊ အလိုလိုက္၊ အႀကိဳက္ေဆာင္ ရင္းႏွီးေအာင္လုပ္တဲ့ အခိ်န္တစ္ပိုင္းေလးေပါ့။) ေအာ္..... ငါးေလးက အစာကိုလာဟပ္တဲ့ အခ်ိန္ (တနည္းအားျဖင့္၊ ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးကို ခ်စ္ခြင့္ပန္တဲ့ အခိ်န္ကာလေလးေပါ့)။ အခုေတာ့ ငါးကေလးက ငါးမွ်ားခ်ိတ္မွာ ခိ်တ္မိေနၿပီး။( ေအာ္.... ခုေတာ့ ေကာင္မေလးက ေကာင္ေလးကို အေျဖျပန္ေပးလိုက္ၿပီး ---ခ်စ္တယ္တဲ့--- ။) ငါးမွ်ားတဲ့ တံငါသည္ေလးကေတာ့......
သူ႕ငါးမွ်ားခ်ိတ္မွာ သူလိုခ်င္တဲ့ငါးေလးလာၿပီး မိေတာ့ ေပ်ာ္ေနတာေပါ့။ (ကၽြန္ေတာ္တို႔ အတြက္ကေတာ့ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ ရသလိုေပါ့.....)။ ေအာ္.... ခုက်ျပန္ေတာ့လည္း... မိထားတဲ့ ငါးေလးျပန္မလႊတ္သြားပဲ ကိုယ့္လက္ထဲ ေရာက္ေအာင္လို႔၊ ငါးမွ်ားတံက ႀကိဳးေလးကို ေလွ်ာ႔လိုက္၊ တင္းလိုက္နဲ႔ ႀကိဳးစားၿပီး လက္ထဲကိုေရာက္ေအာင္ ႀကိဳးစားရတာေပါ့။ (ေကာင္ေလးကလည္း ေကာင္မေလးအႀကိဳက္ ကို ေလွ်ာ့သင့္တာေလွ်ာ့၊ တင္းသင့္တာတင္း လုပ္ေပးႏိုင္တာေလးေတြကို စိတ္ရွည္စြာနဲ႔ သည္းခံၿပီး လုပ္ေပးေနရတဲ့ အခ်ိန္ေလးေပါ့....)။

ဒီလိုဒီလိုနဲ႔ ငါးကေလးက ေမာပန္းၿပီးမာန္ေလွ်ာ့လိုက္တဲ့ အခိ်န္မွာေတာ့ ငါးမွ်ားတဲ့ တံငါသည္ရဲ့ လက္အတြင္းကုိ ေရာက္ရွိသြားၿပီးေလ.....။(ေကာင္မေလးက ေကာင္ေလးကို ယံုၾကည္ၿပီး ခ်စ္ျခင္းဆိုတဲ့ အေႏွာင္အဖဲြ႕က ရစ္ပက္သြားတဲ့ အခိ်န္.......)။ ငါးမွ်ားတဲ့ တံငါသည္ေလးကေတာ့ စိတ္ထဲမွာေတြးမွာပဲေနာ္၊ ငါလိုခ်င္တဲ့ ငါးကေလးကေတာ့၊ ငါ့ရ့ဲလက္ထဲကိုေရာက္လာၿပီး ငါလုပ္ခ်င္သလိုလုပ္လိုေတာ့ ရၿပီး....... အိမ္ကငါးကန္ေလးမွာေမြးရင္ ေကာင္းမလား..... အလွပဲၾကည့္ေနရင္ေကာင္းမလား...... ဒီငါးေလးကို ေဆာ့ကစားရင္ေကာင္းမလားေပါ့........။( ဒီလိုပဲ ေကာင္ေလးေတြကလည္း ေကာင္မေလး ငါ့ဘက္ကိုပါလာပါၿပီး........ အခုအခ်ိန္မွာ ငါလုပ္ခ်င္တာ လုပ္လို႔ရၿပီေလ........ ေနာက္ရည္းးစားထားရင္ေကာင္းမလား........ ငါေပ်ာ္သလို ေနလိုရပါတယ္ေလေပါ့.....)။ ငါးကေလးခင္ဗ်ာ သနားပါတယ္ေနာ္....။ အခိ်န္အပိုင္းအျခားတစ္ခုၾကာလာေတာ့လည္း တံငါသည္ေလးက ငါးကေလးကို ရုိးသြားတာပါပဲ။ အဲဒီ အခ်ိန္ၾကေတာ့လည္း ငါးကေလးကို ျပန္လႊတ္ေပးဖို႔ စဥ္းစားလာတယ္။ (ေကာင္ေလးန႔ဲ ေကာင္မေလး ခ်စ္ေနရတာ ၾကာလာေတာ့လည္း ပ်င္းလာတယ္နဲ႔တူပါတယ္။ အဆက္အသြယ္လုပ္တာ နဲလာၿပီးေလ။)

မၾကာခင္မွာပဲ တံငါသည္ေလးက ငါးကေလးကို ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္တယ္။ ငါးကေလးမွာေတာ့၊ ေနခဲ့ရတဲ့ ငါးအိမ္ေလး၊ အျဖည့္ခံျဖစ္မွန္းမသိ သူေပ်ာ္ပါေစ ဆိုၿပီး ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့ရတဲ့ သံေယာစဥ္ကေလးနဲ႕အတူ တံငါသည္ေလးကို အမွတ္ရစရာေတြနဲ႔၊ အတူ ရင္မွာ အမွတ္ရစရာေတြနဲ႔၊ ခံစားၿပီး မိမိရဲ့ေနရာအမွန္ျဖစ္တဲ့ အင္း၊ အိုင္ဆိုတဲ့ေနရာကို ျပန္ေရာက္ၿပီး၊ တံငါသည္ေလးကို သတိရလြမ္းဆြတ္ ရတာေပါ့။ ေအာ္........ ေလာကႀကီးက တရားလိုက္တာေနာ္...........။ဒါေပမဲ့ တစ္ခါတစ္ေလၾကေတာ့လည္း ငါးကေလးက တံငါသည္ေလးကုိ မရိုးသြားေအာင္ ဆဲြေဆာင္ႏိုင္တာမ်ိဳးလည္းရွိပါတယ္။ အဲဒီလိုမ်ိဳးၾကေတာ့လည္း တံငါသည္ကေလးခင္ဗ်ာ၊ ငါးကေလးကို ဆုံးရႈံးရမွာကို အေတာ္ေၾကာက္တတ္လာတယ္။ (ေကာင္ေလးကေတာ့ ေကာင္မေလးကို တကယ့္ အခ်စ္စစ္ႏွင့္၊ ခ်စ္တက္သြားတဲ့ အခ်ိန္ေလးေပါ့ဗ်ာ......)။

ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း....... တံငါသည္ေလး သံေယာစဥ္ရွိတဲ့ ငါးကေလးဟာ အၫွီနံေတြ အထပ္ထပ္ဖံုးအုပ္ထားတဲ့ ငါးမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ သဘာ၀အတိုင္း ေရထဲမွာ ကူးခက္ေနတဲ့ ရိုးရွင္း၊ လွပတဲ့ ငါးကေလးတစ္ေကာင္မွ်သာ......။

(ကၽြန္ေတာ္ ဒီပိုစ့္လ္ေလးကို ေရးခဲ့တာဟာ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ႔ ရည္စူးၿပီးေရးသားျခင္း မဟုတ္ပါဟု ရိုးသားစြာ ၀န္ခံပါသည္။ ဒီစာကုိ ကၽြန္ေတာ့္အနားယူေနစဥ္ စိတ္ထဲေရာက္လာလို႔ ခ်ေရးလိုက္တာျဖစ္ပါသည္။)



၀ိညာဥ္ေစတမာန္

ဆက္ဖတ္ပါရန္...

အၿမန္ၿပန္ပိတ္