ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ရဲ့ ခ်စ္ျခင္းဆိုတာ ေနရာေဒသေတြမွာ ငါးမွ်ားတံတစ္ခုႏွင့္ ငါးမွ်ားတတ္တဲ့လူတစ္ေယာက္လို ပါပဲ။ တံငါသည္ေလးဟာ ငါးတစ္ေကာင္ကို မိဖို႔(အထူးသျဖင့္ မွ်ားဖို႔)အတြက္ ငါးမွ်ားခ်ိတ္ႏွင့္ ငါးစာ၊ အခ်ိန္နဲ႔ သည္းခံျခင္းဆိုတာေတြကို ရင္းလိုက္တာပါ။ ဒါေပမဲ့ သူရင္းလိုက္တာဟာ သူကိုယ္တိုင္ ေကာင္းစားဖို႔ အထူးသျဖင့္ေတာ့ သူကိုယ္တိုင္ ခံစားခ်င္လို႔ကို ရင္းယူလိုက္တာပါ။ တံငါသည္ေလးဟာ သူလိုျခင္တဲ့ငါးရဖို႔ အတြက္ကို ေရကန္၊ အင္း၊ အိုင္(ေနရာေဒသ) ကိုေရြး ခ်ယ္ၿပီး သူလိုခ်င္တဲ့ငါးမ်ိဳးရဖို႔အတြက္ အေရာင္၊ အရြယ္အစား အစရွိေသာအခ်က္အလက္မ်ား(ဂုဏ္ပကာသန၊ အရည္အခ်င္း စေသာ)ႏွင့္ ယွဥ္ၿပီး ငါးတစ္ေကာင္ရဖို႔ ႀကိဳးစားမွ်ားၾကတာမ်ားပါတယ္။

ငါးမွ်ားခ်ိတ္ႏွင့္ ငါးစာကို အခ်ိန္ကုန္ခံ ေစာင့္ဆိုင္း၊ မလိုခ်င္တဲ့ငါးမိ်ဳးက်ေတာ့ အဆံုးခံၿပီးျပန္လႊတ္ေပးလိုက္ၿပီး၊ လိုခ်င္တဲ့ငါးမ်ိဳးေလးကို ေစာင့္ေနၾကတာပါပဲ။ လိုခ်င္တဲ့ငါးမိ်ဳးေလးမ်ား ေတြ႕ျပန္ေတာ့လည္း၊ ငါ့ငါးမွ်ားခ်ိတ္မွာ ခ်ိတ္ထားတဲ့ ငါးစာမွာ လာမွ ဟတ္ပမွာလားဆိုၿပီး စိတ္ပူမိေသးတယ္။ (လက္ေတြ႕ဘ၀မွာၾကေတာ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ျပန္ခ်စ္ဖို႔ ပိုးေၾကးပန္းေၾကးေတြေပး၊ အလိုလိုက္၊ အႀကိဳက္ေဆာင္ ရင္းႏွီးေအာင္လုပ္တဲ့ အခိ်န္တစ္ပိုင္းေလးေပါ့။) ေအာ္..... ငါးေလးက အစာကိုလာဟပ္တဲ့ အခ်ိန္ (တနည္းအားျဖင့္၊ ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးကို ခ်စ္ခြင့္ပန္တဲ့ အခိ်န္ကာလေလးေပါ့)။ အခုေတာ့ ငါးကေလးက ငါးမွ်ားခ်ိတ္မွာ ခိ်တ္မိေနၿပီး။( ေအာ္.... ခုေတာ့ ေကာင္မေလးက ေကာင္ေလးကို အေျဖျပန္ေပးလိုက္ၿပီး ---ခ်စ္တယ္တဲ့--- ။) ငါးမွ်ားတဲ့ တံငါသည္ေလးကေတာ့......
သူ႕ငါးမွ်ားခ်ိတ္မွာ သူလိုခ်င္တဲ့ငါးေလးလာၿပီး မိေတာ့ ေပ်ာ္ေနတာေပါ့။ (ကၽြန္ေတာ္တို႔ အတြက္ကေတာ့ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ ရသလိုေပါ့.....)။ ေအာ္.... ခုက်ျပန္ေတာ့လည္း... မိထားတဲ့ ငါးေလးျပန္မလႊတ္သြားပဲ ကိုယ့္လက္ထဲ ေရာက္ေအာင္လို႔၊ ငါးမွ်ားတံက ႀကိဳးေလးကို ေလွ်ာ႔လိုက္၊ တင္းလိုက္နဲ႔ ႀကိဳးစားၿပီး လက္ထဲကိုေရာက္ေအာင္ ႀကိဳးစားရတာေပါ့။ (ေကာင္ေလးကလည္း ေကာင္မေလးအႀကိဳက္ ကို ေလွ်ာ့သင့္တာေလွ်ာ့၊ တင္းသင့္တာတင္း လုပ္ေပးႏိုင္တာေလးေတြကို စိတ္ရွည္စြာနဲ႔ သည္းခံၿပီး လုပ္ေပးေနရတဲ့ အခ်ိန္ေလးေပါ့....)။

ဒီလိုဒီလိုနဲ႔ ငါးကေလးက ေမာပန္းၿပီးမာန္ေလွ်ာ့လိုက္တဲ့ အခိ်န္မွာေတာ့ ငါးမွ်ားတဲ့ တံငါသည္ရဲ့ လက္အတြင္းကုိ ေရာက္ရွိသြားၿပီးေလ.....။(ေကာင္မေလးက ေကာင္ေလးကို ယံုၾကည္ၿပီး ခ်စ္ျခင္းဆိုတဲ့ အေႏွာင္အဖဲြ႕က ရစ္ပက္သြားတဲ့ အခိ်န္.......)။ ငါးမွ်ားတဲ့ တံငါသည္ေလးကေတာ့ စိတ္ထဲမွာေတြးမွာပဲေနာ္၊ ငါလိုခ်င္တဲ့ ငါးကေလးကေတာ့၊ ငါ့ရ့ဲလက္ထဲကိုေရာက္လာၿပီး ငါလုပ္ခ်င္သလိုလုပ္လိုေတာ့ ရၿပီး....... အိမ္ကငါးကန္ေလးမွာေမြးရင္ ေကာင္းမလား..... အလွပဲၾကည့္ေနရင္ေကာင္းမလား...... ဒီငါးေလးကို ေဆာ့ကစားရင္ေကာင္းမလားေပါ့........။( ဒီလိုပဲ ေကာင္ေလးေတြကလည္း ေကာင္မေလး ငါ့ဘက္ကိုပါလာပါၿပီး........ အခုအခ်ိန္မွာ ငါလုပ္ခ်င္တာ လုပ္လို႔ရၿပီေလ........ ေနာက္ရည္းးစားထားရင္ေကာင္းမလား........ ငါေပ်ာ္သလို ေနလိုရပါတယ္ေလေပါ့.....)။ ငါးကေလးခင္ဗ်ာ သနားပါတယ္ေနာ္....။ အခိ်န္အပိုင္းအျခားတစ္ခုၾကာလာေတာ့လည္း တံငါသည္ေလးက ငါးကေလးကို ရုိးသြားတာပါပဲ။ အဲဒီ အခ်ိန္ၾကေတာ့လည္း ငါးကေလးကို ျပန္လႊတ္ေပးဖို႔ စဥ္းစားလာတယ္။ (ေကာင္ေလးန႔ဲ ေကာင္မေလး ခ်စ္ေနရတာ ၾကာလာေတာ့လည္း ပ်င္းလာတယ္နဲ႔တူပါတယ္။ အဆက္အသြယ္လုပ္တာ နဲလာၿပီးေလ။)

မၾကာခင္မွာပဲ တံငါသည္ေလးက ငါးကေလးကို ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္တယ္။ ငါးကေလးမွာေတာ့၊ ေနခဲ့ရတဲ့ ငါးအိမ္ေလး၊ အျဖည့္ခံျဖစ္မွန္းမသိ သူေပ်ာ္ပါေစ ဆိုၿပီး ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့ရတဲ့ သံေယာစဥ္ကေလးနဲ႕အတူ တံငါသည္ေလးကို အမွတ္ရစရာေတြနဲ႔၊ အတူ ရင္မွာ အမွတ္ရစရာေတြနဲ႔၊ ခံစားၿပီး မိမိရဲ့ေနရာအမွန္ျဖစ္တဲ့ အင္း၊ အိုင္ဆိုတဲ့ေနရာကို ျပန္ေရာက္ၿပီး၊ တံငါသည္ေလးကို သတိရလြမ္းဆြတ္ ရတာေပါ့။ ေအာ္........ ေလာကႀကီးက တရားလိုက္တာေနာ္...........။ဒါေပမဲ့ တစ္ခါတစ္ေလၾကေတာ့လည္း ငါးကေလးက တံငါသည္ေလးကုိ မရိုးသြားေအာင္ ဆဲြေဆာင္ႏိုင္တာမ်ိဳးလည္းရွိပါတယ္။ အဲဒီလိုမ်ိဳးၾကေတာ့လည္း တံငါသည္ကေလးခင္ဗ်ာ၊ ငါးကေလးကို ဆုံးရႈံးရမွာကို အေတာ္ေၾကာက္တတ္လာတယ္။ (ေကာင္ေလးကေတာ့ ေကာင္မေလးကို တကယ့္ အခ်စ္စစ္ႏွင့္၊ ခ်စ္တက္သြားတဲ့ အခ်ိန္ေလးေပါ့ဗ်ာ......)။

ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း....... တံငါသည္ေလး သံေယာစဥ္ရွိတဲ့ ငါးကေလးဟာ အၫွီနံေတြ အထပ္ထပ္ဖံုးအုပ္ထားတဲ့ ငါးမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ သဘာ၀အတိုင္း ေရထဲမွာ ကူးခက္ေနတဲ့ ရိုးရွင္း၊ လွပတဲ့ ငါးကေလးတစ္ေကာင္မွ်သာ......။

(ကၽြန္ေတာ္ ဒီပိုစ့္လ္ေလးကို ေရးခဲ့တာဟာ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ႔ ရည္စူးၿပီးေရးသားျခင္း မဟုတ္ပါဟု ရိုးသားစြာ ၀န္ခံပါသည္။ ဒီစာကုိ ကၽြန္ေတာ့္အနားယူေနစဥ္ စိတ္ထဲေရာက္လာလို႔ ခ်ေရးလိုက္တာျဖစ္ပါသည္။)



၀ိညာဥ္ေစတမာန္