ႀကာေတာ့ႀကာခဲ့ပါၿပီ။ တစ္ခါတုန္းကေပါ့….

ၿပည့္စုံေနတဲ့ ေရခဲေသတၱာနဲ ့တူတဲ့ ထုိေတာအုပ္ႀကီးထဲတြင္ (ေခ်ာကလက္ေတြ၊ Juice အသားဘူး၊ ငါးဘူး ေတြမရွိေပမဲ့ သဘာ၀တရားကေပးတဲ့ သစ္သီးသစ္ဖုေတြ၊ စမ္းေရေအးေအးေလးေတြ၊ ေတာေကာင္၊ ငွက္ေကာင္ေတြ ေၿပာပါတယ္) လုိသလုိထုတ္စားေနတဲ့ ေရခဲေသတၱာပုိင္ရွင္ (တရားမ၀င္) မုဆုိးတစ္ေယာက္ ရွိသတဲ့….

မုိးထဲေရထဲ အီးဗုံးဆြဲ (အဲ) ေလးတံဆြဲၿပီး အမဲလုိက္တဲ့၊ ေတြ ့ရာအကုန္လုိက္တဲ့ မုဆုိး… ဟုတ္တယ္… အဲဒါကၽြန္ေတာ့ရဲ့ ဇာတ္လုိက္ႀကီး ငလတ္ေက်ာ္ ပါပဲ။

သူစံၿမန္းရာ မုဆုိးဘုံ မုဆုိးနန္းကုိ တဆိတ္ေဖာ္ၿပပါအံ့။

ငလတ္ေက်ာ္

HDB (၇) ထပ္ေလာက္ အၿမင့္ရွိတဲ့ သစ္ပင္ထီးထီးႀကီး(အထီး)ေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ့ရဲ့ ဇာတ္ေကာင္ ေမာင္ငလတ္ေက်ာ္က ကြန္ပ်ဴတာ ခပ္စုတ္စုတ္တလုံးႏွင့္ အိစိစိေမြ ့ရာတလုံးကုိ ပုိင္ပါတယ္။ သူသည္ အရက္ေသာက္သည္ (သုိ ့ေသာ္ မေသာက္ႏိုင္)၊ ကာေမသုကုိ စိတ္မ၀င္စား (သူ ့အေၿပာ)၊ ဖဲကစားသည္ (သုိ ့ေသာ္ အၿမဲရႈံး)၊ သေဘာေကာင္းသည္ (သုိ ့ေသာ္ပြစိပြစိ)……

ထူးဆန္းေသာမုဆုိး

ေတာလုိက္တဲ့ မုဆုိး၊ သားေကာင္ပစ္တဲ့ မုဆုိးက တစ္ခါတစ္ေလ သတ္သတ္လြတ္စားေသး။ ဒီလုိပါ.. သားေကာင္မပစ္ပဲ ေတာထဲ ေထာက္ေခ်ာက္ေလွ်ာက္ဆင္ေနတဲ့ေန့ ့သူသတ္သတ္လြတ္စားသည္။ ေကာင္းပါ့…

ေထာက္ေခ်ာက္မွားမိမဲ့ သားေကာင္ေလးေတြကုိ မ်က္လုံးထဲ ၿမင္ၿပီး သူဘုံနန္းထဲမွာ သတ္သတ္လြတ္စားေနသည္။ထုိစဥ္ အင္အားမည္မွ်ရွိသည္မသိေသာ၊ မည္သည့္ေနရာကုိ ဗဟုိၿပဳသည္ မသိေသာ ေလမုန္တုိင္းတစ္ခု (ေသခ်ာသည္က သူ ့ဆီကုိ) တုိက္ခတ္လာသည္။ သူသည္ အမဲလုိက္သည္။ က်ားဖမ္းလွ်င္ ေႀကာင္မိ၊ ပ်ားဖြပ္ လွ်င္ ပ်ားတုပ္ခံရ ဤမွ်ေတာ္ေသာမုဆုိးေက်ာ္ိ၊ လုိတာမရ ရတာမလုိ ၿဖစ္ေနသည္။ မုန္တုိင္းကမည္သုိ ့မည္ပုံလုပ္လုိက္သည္မသိ မုဆုိးေက်ာ္ ငလတ္ေက်ာ္က အတုံးအ႐ုံးဆုိသလုိ သူ ့စိတ္တြင္ ကေရာင္ေခ်ာက္ၿခား၊ မုဆိုးဟူသည္ မုဆုိးပင္၊ သားေကာင္လုိက္လည္း မုဆုိး၊ အခ်စ္လုိက္ လည္းအခ်စ္မုဆုိး၊ မယားေသလည္း မုဆုိး၊ သူ ဤမုဆုိးဘ၀တြင္သူ မေနလုိ၊ ၿငီးေငြ ့လာသည္။ စိတ္ပ်က္လာသည္။ စိတ္ကုန္လာသည္။ …………………………

……………….။ သူ ရေသ့၀တ္လုိက္သည္။…..ဒီလုိႏွင့္..


သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္သာ
(အခ်စ္ရထားေပၚမွ သတိေပးစာ)

ရေသ့အေနၿဖင့္ မည္မွ်ႀကာသည္ မသိ သူေနခဲ့သည္။ ကံႀကမၼာ၏ ‘ဂ’ ငယ္ေကြ ့တေနရာမွာေတာ့ အရင္ကမုဆုိး၊ အခု ရေသ့အတြက္ မည္သည့္ မည္အခါမွ ကံမေကာင္း၍ မရခဲ့ေသာ ထုိင္စရာတစ္ေနရာကုိ အခ်စ္ရထားႀကီးေပၚတြင္ ရလုိက္သည္။ “သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္သာ” ဤစာတန္းကုိ သူမမႈ။ ၀င္ထုိင္သည္။ သူက ရေသ့ပဲဟာ။ အခ်စ္ရထားကုိ မည္သည့္ သံဃာေတာ္မွ မစီးႀကပါ။ ကၽြႏွ္ပ္၏ ရေသ့ႀကီးသာ။

လုိတရ

ဇာတ္လမ္းက အခုမွစသည္ဟု ဆုိႏုိင္သည္။ ရေသ့ႀကီးတစ္ေယာက္ “လုိတရ ေပါင္မုန္ ့မီးကင္စက္ကေလး”(Magic Toaster) တစ္လုံးကုိ ပုိက္၍ ၿပဳံးတေပ်ာ္ေပ်ာ္ႏွင့္ ဖလန္းဖလန္းထ ေနသည္။ သူအရမ္းကုိ စမ္းသပ္္ခ်င္သည္။ သူ၏ လုိတရ ေပါင္မုန္ ့မီးကင္စက္ကုိ စမ္းရန္ သူေပါင္မုန္ ့ေတြ ၀ယ္လာသည္။

ႏွင္းဆီနီနီ

ပထမတစ္ခ်ပ္ထည့္လုိက္သည္။ သူ Timer ရဲ့ No.1 ကုိႏွိပ္လုိက္သည္။ တီ… ေတာင္..
ေဟာ..မီးကင္စက္က ေပါင္မုန္ ့အစား ႏွင္းဆီပန္း အနီတစ္ပြင့္ ထြက္လာသည္။ ရေသ့ႀကီး ေပ်ာ္သြားသည္။ ‘ဒါနယ္နယ္ရရ ႐ုိး႐ုိးပန္းပြင့္ေတာ့ မဟုတ္တန္ရာ၊ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ေလာက္ရဲ့ အသည္းေတြ နီရဲသြားေလာက္ေအာင္ ငါ့ကုိေေကာင္းေကာင္းႀကီးခုိက္သြားေလာက္မယ့္ ပန္းတစ္ပြင့္ပဲၿဖစ္ရမယ့္’. သူတစ္ကုိယ္တည္း ေရရႊတ္လုိက္သည္။ မ်က္ခြက္ႀကီးကလည္း ၿပဳံးတုံးတုံး ႀကီးၿဖီးလုိ ့။ တကယ္ေတာ့ သူ ့ပန္းပြင့္က NTUC ကပန္းတပြင့္ႏွင့္ မၿခား။

သူေယာာင္မယ္ႏွင့္ေတြ ့ဆုံၿခင္း

သူေတာထဲကုိ ၿပန္ထြက္သြားသည္။ ေတာသဘာ၀ ဆူဆူညံညံ က်ိလိက်ိလိႏွင့္ေပါ့။ လက္ထဲမွာလည္း ပန္းတပြင့္၊ ေတာထဲက စကား၀ါပင္ေအာက္မွာ သူ “သူေယာင္္မယ္ေလး” တစ္ေရာက္ေတြ ့လုိ္က္တယ္ဆုိရင္ပဲ ရေသ့ႀကီး စ်န္ေလ်ာ သူေယာင္မယ္ကုိ ႏွင္းဆီဆီနီနီေလးသြားေပးလုိက္တယ္…. ေနာက္ေတာ့.. ေနာက္ေတာ့….

ေပါက္ကြဲေနၿပီ

………………။ “ဘာမွ အသုံးမက်တဲ့ ႏွင္းဆီ… (ေလးၿဖဴသီခ်င္းထဲက) မဟုတ္ဘူး .. အသုံးမက်တာက ငါ.. ဒါလည္းဟုတ္ဘူး ဘာမွမဟုတ္တဲ့ပန္းက အသုံးမက်တာ. အဲ ဟုတ္ေသးဘူး အဲဒီ သူေယာင္မယ္ ကုိယ္တုိင္က အသုံးမက်တာ… ဟုတ္တယ္ သူအသုံးမက်တာ ဟားဟား အသုံးမက်တဲ့ သူေယာင္မယ္..၊ ဦးေႏွာက္မရွိတဲ့ ေကာင္မ….ေလး” သူ ဟာသူ ေရရႊတ္ေက်နပ္သြားသည္။

အႀကံေကာင္းတစ္ခ်က္

သူေပါင္မုန္ ့မီးကင္စက္ကုိ ထုတ္ၿပန္သည္။ ေပါင္မုန္ ့တစ္ခ်ပ္ထည့္ၿပန္သည္။ ဘာထုတ္ရင္ေကာင္းမလဲ သူ ့ထပ္တလဲလဲ စဥ္းစားသည္။ ဟုတ္တယ္…သူစဥ္းစားရေတာ့မယ္..သူမွာေပါင္မုန္ ့ေတြနည္းေနၿပီ။ သူ ေပါင္မုန္ ့ေတြကုိ ခ်ဳိခ်ဥ္ေၿပာင္းလုိက္၊ ေထာပတ္ သုတ္စားလုိက္ လုပ္ေနတာ ခုဆုိသူ ့မွာေပါင္မုန္ ့သိပ္မက်န္ေတာ့။

သူေနာက္ဆုံး အႀကံရသြားတယ္။ ေပါင္မုန္ ့ေလးကုိ အခ်စ္ေပါင္မုန္ ့လုိ အမည္တပ္ၿပီး မီးကင္စက္ထည့္လုိက္တယ္ဆုိရင္ပဲ…………………………..။……….။……………

…………………။ ေပါင္မုန္ ့လွလွေလး (အဲ) ေကာင္မေလး လွလွ တစ္ေယာက္ မီးကင္စက္ထဲက ပြင့္္ ့ထြက္လာတယ္။

ထိုွေကာင္မေလး ရေသ့ႀကီးကုိေတြ ့တယ္ဆုိရင္ပဲ အူေႀကာင္အူႀကားနဲ ့ေၿခဦးတည္ရာမယ့္ ထြက္ေၿပးေတာ့တယ္။ သူလုိ ရေသ့၀တ္ မုဆုိးလူထြက္ကုိ ေကာင္မေလးက သူ ့တစ္သက္ႏွင့္ တစ္ကုိယ္ မေတြ ့ဖူးဘူးထင္ပါရဲ့။ ရေသ့ႀကီးလည္း ဘယ္ရမလဲ။ အူယားဖားယား အသည္းနဲ ့ အသန္လုိက္။ သူ ့ေပါင္မုန္ ့ေလးကုိ ဘယ္လက္လြတ္ခံခ်င္မလဲ….အေၿပးလုိက္.. ေဟာဟဲ….ေဟာဟဲ

သြားၿပီ….. မ်က္ေၿခပ်က္.. လက္ေလ်ာ့ရေတာ့မလုိ………..

ေနာက္ဆုံး က်ည္ဆံ (အဲ) ေပါင္မုန္ ့

…………….။ ရေသ့ႀကီးလည္း ဘာမွမတက္ႏုိ္င္ဘူး။ သူဘာလုပ္လုိ ့ ဘာကုိင္ရမွန္း မသိၿဖစ္ေနတယ္။ သူလုိ ရေသ့ကုိ ေကာင္မေလးက မႀကည္ၿဖဴဘူးကုိး။ သူ သူ ့ရဲ့ေနာက္ဆုံး ေဘးသားေပါင္မုန္ ့ေလးတစ္ခ်ပ္ကုိ မီးကင္စက္ထဲထည့္လုိက္တယ္ ၿပီးေတာ့ ပါးစပ္ကလဲ ထြက္မေၿပးတဲ့ အခ်စ္ေပါင္မုန္ ့တဲ့….

………….ေဟာထြက္လာၿပန္ၿပီ။……..
ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ အသုံးမက်တဲ့ ႏွင္းဆီလည္းမဟုတ္ပါဘူး။ ခ်ဳိခ်ဥ္လုိ စုတ္လုိ ့လည္းမရပါဘူး။ ေထာပတ္သုတ္စားလုိ ့လည္းမရပါဘူး။ ထြက္လာတာက မီးကၽြမ္းေနတဲ့ ေပါင္မုန္ ့တစ္ခ်ပ္ပါ။ …..ရေသ့ႀကီးရယ္…..

ေနာက္ထပ္ ဘယ္လုိေပါင္မုန္ ့ေတြပဲ ထည့္ထည္ ရေသ့ႀကီးရဲ့ လုိတရမိီးကင္စက္ကေတာ့ မီးကၽြမ္းေနတဲ့ ေပါင္မုန္ ့ေတြသာ ထုတ္လုပ္ေနတယ္…

ႀသ… မုဆုိးလူထြက္ ရေသ့ႀကီးရယ္….လုိတရေနတာကုိ ဘယ္လုိသုံးခဲ့သလဲ…. သူေယာင္မယ္လည္း ခုေလာက္ ေဇာ္ဂ်ီနဲ ့ေပ်ာ္ေနၿပီေပါ့။ ေပါင္မုန္ ့ေလးလည္း အေ၀းကုိထြက္ေၿပး၊ မီးကင္စက္လည္း သုံးမရေတာ့ၿပီ။

……..။သူလည္း ေသာကေတြ၊ ေဒါသေတြနဲ ့မ်က္ရည္ေတြ ႏွာခ်ီးေတြနဲ ့တရႈံရႈံငုိပါေတာ့တယ္.. အီး ဟီးဟီး… ဟီး…

ဇာတ္သိမ္း

ဇာတ္ဆရာ၊ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဒီအတုိင္းဘယ္ေနႏုိင္မလဲ။ ကုိယ္ဇာတ္လုိက္ႀကီး ဒုကၡနဲ ့လွလွေတြ ့ၿပီး မ်က္ရည္ပင္လယ္ထဲကူးေနတာကုိ ထြက္ေပါက္(Exit) တစ္ခုေပးလုိက္ပါတယ္။ ဂီတာ(guitar) တစ္လုံးပါ။ ဒါနဲ ့သူ တီးတယ္။ ဆုိတယ္။ ငုိတယ္။ ဆုိတယ္။ တီးတယ္။ ငုိၿပန္တယ္။ ႀကာေတာ့ ဇာတ္ဆရာကိုုယ္တုိင္ နားမခံႏုိင္ေတာ့တာနဲ ့ Exit ကုိ တံတား (Bridge) ထုိးေပးလုိက္တယ္။ ကုန္းဆင္းကုိ ဘီးတက္တဲ့ဇာတ္ဆရာမ်ဳိး မဟုတ္ပါဘူး။ ဟဲ..ဟဲ…ၿမွားနတ္ေမာင္ဆီက ငွားထားတဲ့ အခ်စ္ေလးတံနဲ ့ေလးကုိ ရေသ့ႀကီးကုိေပးလုိက္ တယ္။ ရေသ့ႀကီးက အရင္တုန္းက မုဆုိးဆုိေတာ့ သူ ့အတြက္ ေလးနဲ ့ၿမွားဆုိတာ အဆန္းေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူက “ဒါေတြက ဘာလုပ္ဖုိ ့လဲ”လုိ့ ေမးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ‘ပစ္ဖုိ’ ့ လုိ ့ခပ္ဆတ္ဆတ္ေၿပာလုိက္တယ္ ဆုိရင္ပဲ ရေသ့က ရေသ့၀တ္႐ုံ ကုိ ခၽြတ္ၿပီး ေလးနဲ ့ၿမွားကုိ ဆြဲကုိင္ကာ ေပါင္မုန္ ့ေနာက္ကုိ လုိက္ပါေတာ့တယ္………………..

ဇာတ္လမ္းကုိ ဤမွွ်ႏွင့္ ရပ္လုိက္ခ်င္ပါေသာလည္း မုဆုိးတစ္ၿဖစ္ ရေသ့ႀကီး၊ ရေသ့ႀကီးတၿဖစ္ မုဆုိး ငလတ္ေက်ာ္ အား အားအားယားယား အားနာေသာေႀကာင့္……

‘ကုိ………..’
‘………ေပါင္ (အ)ဲ ေမ’
‘ေမေလ ကုိ ့ရဲ့ ေမေပါ့ …’
‘ေမလုိ ့ ေခၚတယ္……’
ေမ… အုိ.. ကုိ… ဟိဟိ ခြိခြီ


ဟုတ္ကဲ့ အဲဒီေလာက္ဆုိ ဒက္လုိက္ေတာ့…. ေက်နပ္သေဘာေပါက္ႀကပါအံ့။

မီးကၽြမ္းမႈကုိအား မေပးေသာ
Hydrogen
(ကုိယ္တုိင္ မီးေလာင္ႏုိင္သည္)

P.S. အခ်စ္ႏွင့္ ေပါင္မုန္ ့(၁) ဟု အမည္တြင္သည္။ (၂) ရွိဦးမည္ ထင္ပါေသာေႀကာင့္.
ေကာင္ေလး