အေနက ေတာ့ ... ခပ္ေ၀းေ၀းရယ္...တခါ တခါ ေတာ့ ... ခပ္ေဆြးေဆြးရယ္..လြမ္းလြန္း လို႔...ငါ ေလ... ခပ္ေငးေငးရယ္........။
ေ၀းလြန္းရင္ ေ၀၀ါးတတ္တယ္ေဆြးလြန္းရင္ လူမွားတတ္တယ္ေငးလြန္းရင္ ပါသြားတတ္တယ္ထို ့ေၾကာင့္ … အသင္ ဓါးေသြးေက်ာက္ သည္အတိတ္ကို ပယ္ကာအနာဂတ္ကို ေဖ်ာက္၍ပစၥဳ ပၸန္ ကို တည့္တည့္ရႈ ရန္ အခ်ိန္က်ေရာက္ၿပီ…
1 Response to စာမ်က္ႏွာ(၁)
ေ၀းလြန္းရင္ ေ၀၀ါးတတ္တယ္
ေဆြးလြန္းရင္ လူမွားတတ္တယ္
ေငးလြန္းရင္ ပါသြားတတ္တယ္
ထို ့ေၾကာင့္ … အသင္ ဓါးေသြးေက်ာက္ သည္
အတိတ္ကို ပယ္ကာ
အနာဂတ္ကို ေဖ်ာက္၍
ပစၥဳ ပၸန္ ကို တည့္တည့္ရႈ ရန္ အခ်ိန္က်ေရာက္ၿပီ…
Something to say?