အရက္စက္ဆုံး စကားလုံးေတြကုိ
အလြမ္းနဲ ့ထပ္တူေရာျပီး
ဒီရြက္ေလွတစင္းေပၚ
အငမ္းမရပစ္တင္ခဲ ့

ျပီးေတာ ့တစ္ဘ၀လုံး
ေလွာ္ခတ္လာလုိက္တာ
ေျမပုံကြန္ပတ္စ္ေလးေတာင္
ေမ ့က်န္ခဲ့တယ္

လွုိင္းလုံးေတြ ၀ါးမ်ဴိတဲ့အခါ
လိုက္ပါမသြားဖုိ ့
ေလေျပေတြအစုိးရတဲ ့အခါ
ေမ်ာလြင္ ့မသြားဖုိ ့
ငါ ့ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကုိ
က်စ္လစ္စြာသိမ္းဆည္းရင္း
ႏွစ္ခ်ဳိ ့လာခဲ ့...

လမသာတဲ ့ညမွာ
ခါးသက္တဲ ့အိပ္မက္ကုိ
ေက်နပ္စြာမက္ရင္း
ၾကယ္ေတြေၾကြက်တဲ့အခါ
ငါ ့ရင္ဘတ္ေပၚမက်ဖုိ ့
အၾကိမ္ၾကိမ္ဆုေတာင္းရင္း
ဒီအခ်စ္ေတြဖြင္ ့ဟလုိက္တာ
ပင္လယ္တစ္ခုလုံး
ျပာလြင့္သြားေစရဲ ့...

ခုေတာ ့ေကာင္မေလးရယ္
ငါ ့မွာေမာလြန္းလုိ ့
နားခုိခ်င္တာေတာင္ေက်ာက္ခ်စရာ
ကမ္းစပ္မရွိသူပါကြယ္...